تبلیغات
خبرنگارم

خبرنگارم
خبرنگاران با بی نامی خود دیگرانی را صاحب نام و آوازه می کنند که شاید لایق هم نباشند 
نویسندگان

ساعت حدود 3عصر بود یعنی اوج ملاقات بیمارستان افضلی پور تعداد زیادی از همین ملاقات کنندگان جلوی بخش آی سی یو بدون آنکه اجازه دیدار بیمار خود را داشته باشند جمع شده بودند و نگران از وجود نداشتن دارو . داروی که به گفته یکی از آنها روزانه باید تهیه شود و تا حالا حدود 20مرتبه برای خرید آن به داروخانه های سطح شهر رفته اند تا آنرا آزاد دریافت کنند.

در همین بین که با هم صحبت می کردیم صدای زنی بلند شد و با گریه می گفت : داروی بچه ام 7هزار تومان می شد ولی برای تهیه آن مجبور به گرفتن آژانس به صورت ساعتی شدم که بعد از 4ساعت گشت در میان داروخانه های کرمان دارو با احتساب کرایه آژانس، 27هزارتومان دست مراگرفت.
وقتی به داروخانه مرکزی بیمارستان هم مراجعه می کنید پاسخ می شنوید که ما فقط به بیماران بستری خدمات دارویی ارایه می دهیم، البته به گفته تعدادی از بیماران بستری هم عمده داروهای مورد نیاز در این داروخانه یافت نمی شوند و حال تصور کنید بیماران سرپایی و به نوعی اورژانسی در این قضیه چگونه وضعیتی دارند؟؟؟
اینها تنها چند مثال از وضعیت دارو در بیمارستان افضلی بود ، بیمارستانی که تا نزدیک ترین داروخانه خصوصی چندین کیلومتر فاصله دارد؛ بیمارستانی که قرار گرفتن آن در کمربندی شهر امکان دسترسی به تاکسی های عبوری را دشوار می کند و برای هر بار رفت و برگشت برای تهیه دارو به ناچار باید از آژانس یا به صورت دربست استفاده کرد.
از چندی قبل به دنبال تصمیم مسولین بیمارستان افضلی پور مبنی بر لغو قرارداد اداره داروخانه این بیمارستان توسط بخش خصوصی نه تنها مشکلات بیماران مرتع نشده بلکه هم اکنون بیماران برای دریافت ساده ترین نوع دارو باید به داروخانه های سطح شهر بروند.
طبق شنیده ها پس مدت ها و در پی حرف و حدیث هایی پیرامون داروخانه سرپایی بیمارستان افضلی پور، تصمیم گرفته شد با کنار گذاشتن بخش خصوصی اداره این داروخانه توسط بخش دولتی صورت بگیرند ولی چند وقتی است که مراجعه کنندگان با درب بسته آن مواجه می شوند.
به نظر طبیعی می باشد که در ادامه روند آن باید برخی تغییر و تحولات صورت گیرد و بسته بودن آن امری عادی قلمداد شود ولی غیر فعال بودن دایمی آن و اینکه هیچ نوع اقدامی در پشت درب های بسته انجام ندادن(انبارگردانی) چیز دیگری نشان می دهد.
شاید برای مسولین این بیمارستان چندان مهم نباشد که چه بر سر بیماران می آید؟ چه هزینه هایی باید یک همراه بیماران متحمل شود تا ساده ترین نوع دارو را برای بیمار خود تهیه کند؟ اما سوال اساسی اینجا پیش می آید که مسولین دانشگاه علوم پزشکی کرمان چرا در مقابل این بی تفاوتی پرسنل تابعه خود سکوت کردند؟ مگر آنها ادعا قطب درمانی جنوب شرق را ندارد؟
به نظر می رسد حضور چند بیمار از روستاهای سیستان و بلوچستان و هرمزگان چنین تصویر گمراه کننده ای برای توان درمانی آنها ترسیم کرده است. با شنیدن تعاریف برخی هم استانی ها از نحوه ارایه خدمات درمانی در استان های فارس و یزد به سادگی می توان این تفاوت ها احساس کرد.
دانشگاه علوم پزشکی کرمان در چند سال اخیر بیش از آنکه بخواهد در راستای وظایف اصلی خود که همان سلامت و درمان جامعه است گام بردارد به مسایل متفرقه نظیر برگزاری همایش های گوناگون و جشنواره های میلیونی صرفا جهت تبلیغات روی آورده است غافل از آنکه بدنه درمان استان فرسوده است و نیاز به تدبیری اساسی دارد.
بیمارستان افضلی پور تنها بخشی از کم کاری این دانشگاه در مقابل سلامت جامعه است ، دیگر بیمارستان های دولتی شهر کرمان هم چندان وضعیت مطلوبی ندارند و به نوعی مغایر با این فرمایش مقام معظم رهبری عمل می کنند که می فرمایند:"دستگاه درمان دولتی باید به گونه ای به کار باشد که دولت و مسولان به آن مباهات و افتخار کنند".




[ جمعه 31 شهریور 1391 ] [ 03:38 ب.ظ ] [ محمد پورعسکری ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

امروزه رسانه ها از قدرتمندترین ابزار در اختیار انسان به شمار رفته و مدیریت رسانه از مباحث بسیار مهم در عرصه مدیریت محسوب می شود . به همین جهت این وبلاگ را برای کمک به غنای خبری در حوزه استان کرمان و گزارش های تهیه کرده ایجاد شده است . ارداتمند شما محمد پورعسکری
آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
ابزار وبلاگنویسان
موتور جستجوی خبر قطره

فروش بک لینکطراحی سایتعکس